Voor haar nieuwe programma ‘LABEL’ heeft Angela Groothuizen mij gevraagd om een paar teksten te schrijven die te maken hebben met het onderwerp dat centraal in haar voorstelling staat.
Het is labellen en gelabeld worden. Binnen een fractie van een seconde hebben we iemand die we tegenkomen ingedeeld in vriend of vijand. Dat was natuurlijk heel nuttig toen we rondzwierven over de savannen en komt ook van pas ’s nachts in de grote stad. Maar we creëren een probleem als we ook werkelijk in die indeling gaan geloven. Dan ontstaan de vooroordelen waarmee we buren of hele bevolkingsgroepen opzadelen met een stigma.

INGEDEELD

Het begint al voor je geboorte:
je bent al voorzien van een naam
en met een blik vol verwachting
kijken je ouders jou aan.
Moet je nou lachen of huilen?
Wát wordt er van je verlangd?
Aai, aiaiaai
Voor je’t weet, vóór je’t weet,
ben je amper op weg al gestrand.

Als kind vond men mij een brutaaltje,
rebels of een lastig portret,
een engel met een lief smoeltje.
Ik kreeg steeds een nieuw etiket.
De wereld die ligt voor je open,
maar je wordt al meteen ingedeeld.
Aai, aiaiaai
Voor je’t weet, vóór je’t weet,
raak je al gauw uitgespeeld.

Je danst, je danst, je danst, je danst
naar de pijpen van iedereen om je heen,
maar je danst nooit alleen.

Ze stoppen je graag in een hokje.
Daar doe je ontzettend je best
te bewijzen dat jij zoveel meer bent
dan bitch, lekker ding of prinses,
een podiumbeest of een moeder,
van popster tot ex-dollydot.
Aai, aiaiaai
Voor je’t weet, vóór je’t weet,
komt er zo nog maar één kant aan bod.

Een ieder tevreden te stellen,
dat is een onmogelijke taak.
Al zet ik mijn liefste gezicht op,
‘k val nóóit bij iedereen in de smaak.
Dus heb ik die wens opgegeven
voor meer levensgeluk ingeruild
Aai,aiaiaai
Voor ‘k het weet, vóór ‘k het weet,
val ik zomaar opnieuw in die kuil.

Ik dans, ik dans, ik dans, ik dans
voor mijzelf maar ben blij als er toch iemand kijkt
en dus dans ik altijd.

Hier een verstrooide professor,
daar een huismus, een losbol, een kneus.
Hier vóór me een tandarts of dokter,
die vrouw daar lijkt mysterieus.
Dat meisje heeft iets van Sneeuwwitje,
de man náást haar de Vriendelijke Reus.
Ik label u als onuitstaanbaar!
Het is sterker dan ik, ‘k heb geen keus.
Het zijn allemaal vooroordelen,
dus neem ze maar niet serieus.
Aai, aiaiaai
Voor je’t, vóór je’t weet
nemen wij ze meteen serieus.

Provinciaal
Minnares
Ajaxied
Kindervriend
Christenhond
Marokkaan…

Angela zingt deze tekst op de melodie van ‘Take this waltz’ van Leonard Cohen

Comments are closed