Voor de cd ‘De Nederlanders’van Herman van Veen schreef ik ‘In de mist’. Ooit zat ik met mijn vader in het Olympisch Stadion te kijken naar Ajax – Liverpool. Het was lang onzeker of de wedstrijd wel door zou gaan. Tot ieders opluchting werd er gespeeld. En hoe! Prachtig veldspel van Ajax dat zich niets aantrok van naam en faam van Liverpool. Helaas vielen alle doelpunten aan de overkant van het veld, zodat we daar door de steeds dikker wordende mist niets van zagen. Maar we hebben er niet minder hard om gejuicht!

IN DE MIST

Toen bescheidenheid een deugd was
en kerels zich voor tranen schaamde,
stelden wij als voetballand niets voor.
We hadden zwoegers, harde werkers
en maar een enkele Faas of Abe,
dus werd er meer geschoffeld dan gescoord.

Maar op een nevelige avond
in ’t Olympisch stadion
viel op het scorebord te lezen
dat er een nieuwe tijd begon.

Die avond deed de bal het werk,
ging moeiteloos van man tot man
en sneed door de verdediging.
De tegenstander leek verlamd.

Terwijl goedkope godenzonen
de sterren van de hemel speelden,
zag een flink deel van ’t publiek geen bal.
Daar op het veld wat vage schimmen
die bezig waren om te winnen.
Er werd gejuicht maar wel op goed geluk meestal.

Totaalvoetbal – wereldbeker!
Tot die wedstrijd in de mist
wist niemand nog hoe goed ze waren.
De toekomst was nog onbeslist.

Niet alles gaat zoals je hoopt.
Geluk staat wankel op één been.
Maar één ding pakt geen mens je af:
Ajax-Liverpool vijf – één.

Na afloop waren er geen rellen.
Geen analist die kwam vertellen
wat je ook met eigen ogen niet kon zien.
Voetbal moest nog oorlog worden
voor zakenlui zich meester maakten
van elke schijnbeweging in een team.

Wat blijft zijn eeuwige momenten:
de dieptepass waar je van smult,
de vrije trap of de omhaal
die zich in de kruising krult.

Rob Chrispijn

Comments are closed