---

---

Het eerste exemplaar van deze bundel werd tijdens de hommage door Herman van Veen overhandigd aan Rob Chrispijn.

---

Hommage en meer

In het kader van het Amsterdams Kleinkunst Festival 2010 werd 29 maart een eerbetoon gehouden aan Rob Chrispijn in theater De Meervaart in Amsterdam. De avond werd gepresenteerd door Angela Groothuizen die dat op de haar bekende wijze deed: alsof het geen moeite kostte creëerde ze een warme en ontspannen sfeer waar iedere artiest tot zijn of haar recht kwam. De zeshonderd bezoekers zagen een keur van artiesten voorbijkomen: van Lenny Kuhr tot Heddy Lester en Leonie Jansen, van Hans Dorrestijn tot Herman van Veen, met verrassingen als Claudia de Brij, Peter Faber en vele anderen. Hoogtepunt voor velen was een optreden van studenten van THOPS, de opleiding van Selma Suzanne, die samen met Sanne Wallis de Vries een schitterende a capella uitvoering te gehore brachten van Kletsnatte Clowns, spatzuiver en gelijk, ondanks de interessante maatwisselingen die dit nummer kenmerkt.

Tegen het eind van de voorstelling werd Rob Chrispijn op het toneel geroepen en Angela kondigde de ‘burgemeester van Vledderveen’ aan. Omdat dat Vledderveen, woonplaats van Chrispijn, te klein is om een burgemeester te hebben, dacht Rob verzeild te zijn geraakt in een cabaretsketch van de plaatselijke toneelvereniging. Ook de zaal barste regelmatig uit in lachen om de droogkomische tekst. Maar de burgemeester ging zo onverstoorbaar door, dat zowel Rob als de zaal aan het twijfelen werd gebracht. Pas toen de woorden ‘het heeft hare majesteit behaagt’ werden uitgesproken, werd duidelijk dat Rob Chrispijn zowaar een lintje opgespeld kreeg. Mooi besluit van een schitterende avond.

(een deel van de optredens zullen eind mei in het radioprogramma op radio 2 Andermans Veren ten gehore worden gebracht – zie ook Chrispijns column over deze gebeurtenis onder Andermans Veren!)

Het is moeilijk wat over mezelf te zeggen zonder op te scheppen of, uit misplaatste bescheidenheid, mijzelf te kort te doen. Om dit dilemma te ondervangen is er een manager (Jan Willemsen) en bestaan er persberichten.
Daarmee kan ongegeneerd reclame worden gemaakt, zonder de waarheid al te veel geweld aan te doen. Zo laat ik anderen overdrijven en kom ik zelf makkelijk weg met de simpele vaststelling dat ik nu al 35 jaar liedteksten schrijf en het nog steeds leuk vind en dat ik nooit had gedacht nog een keer op de planken te staan met een theaterprogramma (Ogen met uitzicht op zee) en dat ik helemaal nooit had kunnen vermoeden dat ik zelf nog eens zou zingen op een eigen cd (Alles & Niets).
Rob Chrispijn schreef (lied-)teksten voor:
Stef Bos, Connie van den Bos, Lenette van Dongen, Hans Dorrestijn, Peter Faber, Marcel de Groot, Frank Groothof (e.a. van Sesamstraat), Angela Groothuizen, Frans Halsema, Leonie Jansen, Loeki Knol, Paul de Leeuw, Liesbeth List, Heddy Lester, Loes Luca (e.a. van Het Klokhuis), Gerard v/d Maasakker, Guus Meeuwisse, Danny de Munck, Tom Oosterhuis, Harry Sacksioni, Ernst Daniel Schmidt, Herman Van Veen.

‘Over Liedjes en Paddestoelen’ door Marion Groenewoud
Chrispijn is zijn carrière begonnen als chemisch analist. ‘Het fascineerde mij. Ik ken nog altijd heel wat chemische formules uit mijn hoofd. Het is een van de redenen dat ik zo gek ben van paddestoelen, dat zijn ook chemische fabriekjes. Maar dan wel een fabriek die in een nacht wordt opgebouwd en na een week weer spoorloos is verdwenen. Ik vond scheikunde fantastisch, het werk dat ik deed al veel minder en het de hele dag binnen moeten zitten een verschrikking’.
De bewerking van Leonard Cohens Suzanne was zijn eerste succes als tekstschrijver. Herman van Veen kreeg die tekst onder ogen bij Polydor, omdat Chrispijn bij deze zelfde platenmaatschappij bezig was met een eigen project ‘Tuig’geheten. Aan ‘Tuig’ werkten de gebroeders Pilgram en Hans van der Linden mee. Chris Pilgram heeft in Hermans begintijd muziek gemaakt voor nummers als ‘Windstil’ en ‘Ze boog zover voorover’ en Hans van der Linden verzorgt nog altijd het geluid bij de voorstellingen van Herman van Veen.
Zo’n vijftien jaar heeft Chrispijn intensief met Herman samengewerkt. Samen met componist en pianist Erik van der Wurff deden ze de produktie van Hermans platen. ‘We waren vooral een klankbord, want Herman wist meestal heel goed wat hij wilde, maar we vormden ook een soort redactie. Als een zin niet goed liep dan werd er over gediscussieerd. Ook gitarist Harry Sacksioni was iemand die op die manier invloed had op het eindproduct’.
Herman van Veen is in zijn theaterprogramma’s volgens Chrispijn vooral een zanger, een clown en een performer. ‘Ik heb nooit echt van puur cabaret gehouden. Ik moet er wel om lachen, maar ben het ook meteen weer vergeten. Teksten zijn vaak knap geschreven, maar na één keer horen, heb ik ze uit. Ik hou van liedjes die iets langer meegaan’.
Chrispijn gaf enige jaren les op de Kleinkunstacademie en introduceerde daar het begrip ‘emotionele logica’: Een tekst moet qua gevoel kloppen, je mag je als luisteraar niet afvragen ‘Zou dat nou?’ Voor de duur van het liedje moet je helemaal kunnen meegaan in wat de zanger of zangeres beweert. Daar moet je als tekstschrijver veel aandacht aan besteden: de ene zin moet zonder haperen uit de andere voortkomen. Tegelijkertijd is het de kunst om het wit tussen de regels zo groot mogelijk te maken, zodat het niet saai wordt. Kortom: de tekst moet vanzelf spreken maar mag niet voor de hand liggen!

In de tachtiger jaren kwam bij Harlekijn Holland de bundel ‘Chrispijn, 15 jaar liedteksten’uit. Dat boek is al eer een hele tijd uitverkocht. Dus een goede reden om 15 jaar later ‘Ogen met uitzicht op zee’uit te brengen.
Hierin zijn een dikke honderd liedteksten opgenomen. Het is een persoonlijke keuze uit wat ik in de loop van meer dan dertig jaar geschreven heb. En het zijn teksten die ik graag binnen handbereik heb wanneer ik voorlees op een dichteravond of op toneel sta in mijn eigen voorstelling ‘Ogen met uitzicht op zee’.
Dit tekstboek is te koop na afloop van de voorstelling, via de boekhandel of door bestelling bij Jan Willemsen (www of emailadres?). Per post kan ook: Stichting Hypoxylon, Jodenweg 1, 8385 GP Vledderveen.
De prijs bedraagt 13,50 Euro, inclusief verzendkosten.

Kind van Overzee

Indië,
dat mijn levenlang al Indonesië heet.
Mijn geboorteland waar ik steeds meer van vergeet
Zoals ik overdag al niet meer weet
wat ik deed
in mijn dromen.
Ik droom
van rose schelpen op een palmenstrand:
moeder, kind en speelpop, hand in hand,
rijpe mango’s, o, het verre Nederland
was een droom,
een nare droom.
Vreemd!

Als ik op tv naar al die beelden kijk:
de mensen arm, de generaals steenrijk
in een land dat niet meer op dat van vroeger lijkt.
Het lijkt een droom
toen ik afscheid nam.
Ik zei vaarwel,
waardoor ik ongemerkt gespleten ben
en daardoor één deel van mijzelf niet ken.
Alleen soms in mijn slaap hoor ik die stem:
een echo zonder zin of samenhang,
als een vreemdeling die nergens aarden kan
en rusteloos nog naar een plek blijft zoeken
die niet langer bestaat.
Ik droom
van verzoening tussen haast en kassian,
tussen Hollands bollenveld en palmenstrand,
waar het hart de rust krijgt waar het naar verlangt.
Op een dag,
op een dag…

(Geschreven voor Liesbeth List en door haar gezongen op de cd ‘Vergezicht’)

AAN HET STRAND STIL EN VERLATEN

Aan het strand stil en verlaten,
bij het vallen van de nacht,
ziet men daar een aardig meisje
dat angstig op haar vrijer wacht.
Toen zij hem gister uit ging zwaaien,
was hij nog vol goeie moed.
Bereid om voor zijn land te vechten.
Het uniform stond hem zo goed.
Maar zij dacht: O, liefste mijne,
ik ben zo bang voor wat er komt,
want de zee ligt vol met mijnen.
Maar zij zwaaide en hield haar mond.
Aan het strand stil en verlaten
treurt een meisje om haar vriend,
die net als zovele anderen,
een beter lot had verdiend.
Mannen willen graag marcheren.
Vrouwen juichen langs de kant.
Het is zo moeilijk af te leren:
sterven voor het vaderland.
Wie zo stom is om te zwaaien
naar mannen die ten oorlog gaan,
moet er een levenlang voor boeten
door eenzaam aan een strand te staan.